باریم پروکساید ۹۵٪ مرک:
باریم پروکساید ۹۵٪ مرک یکی از ترکیبات معدنی مهم در گروه پراکسیدهای فلزی به شمار می‌رود که با فرمول شیمیایی BaO₂ معرفی می‌شود.
این ماده به دلیل خاصیت اکسیدکنندگی بالا، توانایی آزادسازی اکسیژن و واکنش‌پذیری مناسب در فرآیندهای شیمیایی، جایگاه ویژه‌ای در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و صنایع تخصصی دارد.
باریم دی‌اکساید یا باریم پراکسید بدون آب، محصولی با خلوص بالا از برند مرک است و در واکنش‌های شیمیایی دقیق، سنتز ترکیبات معدنی و مطالعات علمی کاربرد گسترده‌ای دارد.
استانداردهای دقیق تولید، کنترل ناخالصی‌ها و کیفیت تولید، از عوامل مهم انتخاب باریم پروکساید مرک در مراکز پژوهشی، دانشگاه‌ها و صنایع شیمیایی به شمار می‌روند
مشخصات باریم پروکساید ۹۵٪ مرک:
مشخصات عمومی:
- نام محصول: باریم پروکساید ۹۵٪
- نام انگلیسی: Barium Peroxide
- نام‌های دیگر: باریم پراکسید، باریم دی‌اکساید، باریم پروکساید بدون آب
- برند: Merck
- کد محصول مرک: 101740
- فرمول شیمیایی: BaO₂
- شماره (CAS): 1304-29-6
- شماره (EC): 215-128-4
- جرم مولکولی: 169.33 گرم بر مول
- درصد خلوص: حدود ۹۵ درصد
- شکل ظاهری: پودر جامد سفید تا سفید مایل به خاکستری
- ماهیت شیمیایی: پراکسید فلزی با خاصیت اکسیدکنندگی
اطلاعات فیزیکی و شیمیایی:
- حالت فیزیکی: جامد پودری
- رنگ: سفید
- بو: بدون بو
- چگالی: حدود 4.9 گرم بر سانتی‌متر مکعب
- نقطه ذوب: حدود 450 درجه سانتی‌گراد همراه با تجزیه
- حلالیت در آب: کم
- واکنش در محیط آبی: تولید هیدروکسید باریم و پراکسید هیدروژن
- خاصیت شیمیایی: اکسیدکننده قوی
- پایداری: در محیط خشک پایداری بیشتری دارد
گرید:
باریم پروکساید مرک با گرید آزمایشگاهی عرضه می‌شود و برای کاربردهای تحقیقاتی، واکنش‌های شیمی معدنی، سنتز مواد و آزمایش‌های تخصصی مناسب کاربرد دارد.
ساختار و عملکرد شیمیایی:
ساختار این ترکیب از یون باریم Ba²⁺ و یون پراکسید O₂²⁻ تشکیل می‌شود.
پیوند اکسیژن-اکسیژن در ساختار پراکسیدی، عامل اصلی فعالیت شیمیایی این ماده به شمار می‌رود.
باریم پروکساید در شرایط حرارتی قابلیت آزادسازی اکسیژن دارد و واکنش آن با اسیدها به تشکیل پراکسید هیدروژن منجر می‌شود.
این ویژگی‌ها نقش مهمی در کاربردهای اکسیداسیونی و فرآیندهای شیمیایی دارند.
کاربردهای باریم پراکسید ۹۵٪ مرک:
صنایع شیمیایی:
باریم پروکساید در صنایع شیمیایی برای تولید برخی ترکیبات باریم، انجام واکنش‌های اکسایش و سنتز مواد معدنی کاربرد دارد. خاصیت آزادسازی اکسیژن، دلیل اصلی کاربرد این ماده در فرآیندهای شیمیایی ویژه به شمار می‌رود.
آزمایشگاه‌های تحقیقاتی:
دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی از باریم پروکساید در مطالعات شیمی معدنی، بررسی واکنش‌های پراکسیدی و آزمایش‌های سنتزی استفاده می‌نمایند.
تولید پراکسید هیدروژن:
باریم پروکساید در واکنش با اسیدها پراکسید هیدروژن تشکیل می‌دهد و همین ویژگی، اهمیت آن را در فرآیندهای مرتبط با ترکیبات پراکسیدی افزایش می‌دهد.
صنایع شیشه و سرامیک:
تولید اکسیژن:
توانایی آزادسازی اکسیژن در اثر حرارت، از ویژگی‌های مهم باریم پروکساید به شمار می‌رود. این خاصیت در واکنش‌های اکسیداسیون نقش مهمی دارد و در شرایط حرارتی، شکستن پیوند پراکسیدی موجب آزادسازی اکسیژن فعال و تسهیل واکنش‌های شیمیایی می‌شود.
منشا طبیعی و روش تولید باریم پروکساید مرک:
باریم پروکساید به شکل مستقیم در منابع طبیعی وجود ندارد و تولید آن از مسیرهای صنعتی انجام می‌شود.
عنصر باریم معمولاً از کانی‌هایی مانند باریت استخراج می‌شود. در فرآیند تولید، ابتدا اکسید باریم از حرارت‌دهی ترکیباتی مانند کربنات باریم به دست می‌آید.
سپس اکسید باریم در حضور اکسیژن و در شرایط کنترل دقیق، به باریم پروکساید تبدیل می‌شود.
در مراحل پایانی، فرآیندهای خالص‌سازی، خشک‌سازی و کنترل کیفیت روی محصول انجام می‌گیرد تا ماده نهایی با خلوص مناسب برای کاربردهای آزمایشگاهی و صنعتی عرضه شود.
اثرات بیولوژیکی و زیست محیطی باریم دی‌اکسید:
باریم پروکساید در تماس مستقیم با بدن انسان می‌تواند اثرات نامطلوب ایجاد نماید.
ورود گردوغبار این ماده به دستگاه تنفسی باعث تحریک مجاری تنفسی می‌شود و تماس پوستی یا چشمی نیز خطر آسیب بافتی دارد.
ترکیبات محلول باریم توانایی ایجاد سمیت دارند و ورود مقدار زیاد آن‌ها به بدن باعث مشکلاتی برای سلامتی انسان می‌شود.
از نظر زیست محیطی، ورود باریم پروکساید به منابع آب یا خاک باید کنترل شود؛ زیرا یون‌های باریم روی موجودات آبزی اثر منفی می‌گذارند.
مدیریت صحیح پسماند و جلوگیری از انتشار این ماده، نقش مهمی در کاهش خطرات محیطی دارد.
تجزیه‌پذیری، قابلیت ترکیب و واکنش شیمیایی باریم دی‌اکسید:
باریم پروکساید در اثر حرارت تجزیه می‌شود و اکسیژن آزاد می‌نماید:
2BaO₂ → 2BaO + O₂
این واکنش، مهم‌ترین ویژگی حرارتی این ماده محسوب می‌شود.
در تماس با اسیدها، باریم پروکساید تجزیه واکنشی پیدا می‌نماید و هم‌زمان نمک باریم و پراکسید هیدروژن تولید می‌شود.
همچنین تماس با مواد احیاکننده، ترکیبات آلی، روغن‌ها و مواد قابل اشتعال می‌تواند واکنش‌های شدید ایجاد نماید؛ زیرا این ماده سرعت احتراق مواد دیگر را افزایش می‌دهد.
نگهداری آن در شرایط خشک و دور از مواد ناسازگار، کنترل واکنش‌پذیری و افزایش ایمنی را به همراه دارد.
مزایا و مصرف‌کنندگان باریم پروکساید ۹۵٪ مرک
کدهای هشدار، ایمنی، نماد هشدار و سمیت باریم پروکساید ۹۵٪مرک:
باریم پروکساید یک ماده اکسیدکننده و خطرناک محسوب می‌شود و و استفاده از تجهیزات حفاظت فردی هنگام کار با آن توصیه می‌شود.
نماد هشدار GHS:
- اکسیدکننده (Oxidizing agent) 🔥⭕
نشان می‌دهد ماده می‌تواند شدت آتش‌سوزی مواد دیگر را افزایش دهد. - خورنده (Corrosive) ⚠️🧪
بیانگر احتمال آسیب شدید به پوست و چشم در تماس مستقیم است. - خطر برای سلامت (Health hazard) ☠️
نشان‌دهنده اثرات سمی احتمالی و خطر برای دستگاه تنفسی و بدن.
کدهای خطر (H Statements):
- H272: باعث افزایش شدت آتش می‌شود.
- H302: در صورت بلع زیان‌آور است.
- H332: در صورت استنشاق، مضر است و می‌تواند باعث تحریک دستگاه تنفسی شود.
- H314: باعث ایجاد آسیب شدید پوستی و چشمی می‌شود.
- H412: برای آبزیان مضر است و اثرات طولانی‌مدت در محیط‌های آبی ایجاد می‌نماید.
توصیه‌های ایمنی (P Statements):
- P280: حتما از دستکش و محافظ چشم استفاده نمایید.
- P261: از تنفس گردوغبار جلوگیری شود.
- P220: از مواد قابل اشتعال دور نگهداری شود.
- P273: حتما از ورود ماده به محیط زیست جلوگیری نمایید و انتشار آن در محیط‌های آبی و خاکی کنترل شود.
بسته‌بندی، حمل‌ونقل و نگهداری باریم پروکساید:
باریم پروکساید مرک در ظروف مقاوم شیمیایی و کاملاً بسته عرضه می‌شود تا تماس ماده با رطوبت و عوامل خارجی کاهش پیدا نماید.
حمل این ماده طبق استاندارد مواد اکسیدکننده انجام می‌گیرد و کلاس خطر آن در گروه 5.1 قرار دارد.
هنگام جابه‌جایی، جداسازی از مواد آلی، اسیدها و مواد قابل احتراق اهمیت زیادی دارد.
برای نگهداری، محیط خشک، خنک و دارای تهویه مناسب انتخاب مناسبی محسوب می‌شود.
ظرف محصول باید همیشه بسته باقی بماند و از تابش مستقیم نور، رطوبت بالا و منابع گرمایی دور نگهداری شود.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.