خوراک موش آزمایشگاهی چیست؟

خوراک موش آزمایشگاهی چیست و چه ترکیباتی دارد؟

خوراک موش آزمایشگاهی یک غذای تخصصی برای تأمین نیازهای تغذیه‌ای موش‌های مورد استفاده در محیط‌های تحقیقاتی و آزمایشگاهی است.

موش‌های آزمایشگاهی برای رشد، فعالیت روزانه، حفظ وضعیت فیزیولوژیک و تأمین نیازهای تغذیه‌ای خود به جیره‌ای متعادل نیاز دارند.

به همین دلیل، انتخاب غذای مناسب فقط به تأمین مقدار مشخصی از غذا محدود نیست و کیفیت مواد اولیه، ارزش غذایی، میزان پروتئین، انرژی، فیبر، مواد معدنی و اسیدهای آمینه نیز اهمیت زیادی دارد.

در مراکز تحقیقاتی، دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها و مجموعه‌های پرورش حیوانات آزمایشگاهی، تغذیه موش‌ها باید با توجه به شرایط نگهداری و گروه حیوان مورد توجه قرار گیرد.

نیازهای تغذیه‌ای موش و رت با توجه به نوع حیوان و شرایط نگهداری متفاوت است و در گروه‌هایی مانند حیوانات نگهدارنده، حیوانات مولد و موش‌های شیرده، توجه به ترکیب جیره اهمیت بیشتری دارد.

در همین راستا، برخی تولیدکنندگان خوراک‌هایی با فرمول متعادل عرضه می‌نمایند که طبق مشخصات محصول، برای انواع موش‌های آزمایشگاهی قابل استفاده هستند.

این نوع خوراک می‌تواند چنین خوراک‌هایی برای مجموعه‌هایی که چند گروه مختلف از موش و رت را پرورش می‌دهند، گزینه‌ای کاربردی به شمار می‌روند.

در این راهنمای جامع، انواع خوراک موش آزمایشگاهی، گروه‌های اصلی مصرف‌کننده، ترکیبات غذایی، خواص خوراک و نکات مهم انتخاب غذای مناسب برای موش آزمایشگاهی را بررسی می‌نماییم.

همچنین، تفاوت نیازهای تغذیه‌ای گروه‌های مختلف موش و اهمیت انتخاب جیره متناسب با شرایط هر گروه را توضیح می‌دهیم.

اهمیت خوراک در نگهداری موش‌های آزمایشگاهی:

تغذیه مناسب، بخش مهمی از برنامه نگهداری موش‌های آزمایشگاهی است. بدن حیوان برای فعالیت‌های روزانه و حفظ عملکرد طبیعی خود به مجموعه‌ای از مواد مغذی نیاز دارد.

هر یک از این مواد نقش مشخصی در رژیم غذایی دارند و نبود تعادل میان آن‌ها می‌تواند وضعیت تغذیه‌ای حیوان را تحت تأثیر قرار دهد.

پروتئین در رشد و حفظ بافت‌های بدن اهمیت دارد. انرژی مورد نیاز بدن از بخش‌های مختلف جیره تأمین می‌شود و فیبر نیز در رژیم غذایی نقش مهمی دارد.

مواد معدنی و اسیدهای آمینه ضروری نیز از دیگر اجزای مهم غذای موش آزمایشگاهی هستند.

در محیط‌های پژوهشی، یکنواختی خوراک اهمیت زیادی دارد؛ تغییرات قابل توجه در ترکیب رژیم غذایی نیز موجب تفاوت در شرایط تغذیه‌ای گروه‌های حیوانی می‌شود.

به همین دلیل، خوراک استاندارد با ترکیب مشخص برای بسیاری از مراکز تحقیقاتی اهمیت ویژه‌ای دارد.

اطلاعاتی مانند درصد پروتئین، مقدار فیبر، انرژی قابل متابولیسم، میزان کلسیم و مقدار اسیدهای آمینه که در جدول مشخصات روی بسته‌بندی درج می‌شوند، معیارهای لازم برای بررسی ارزش غذایی خوراک را در اختیار مصرف‌کننده قرار می‌دهند.

انتخاب خوراک موش‌های آزمایشگاهی، به نیازهای تغذیه‌ای حیوان و مشخصات محصول وابسته است.

در این انتخاب، توجه به نوع حیوان و گروه مصرف‌کننده، از جمله موش و رت، حیوانات نگهدارنده، حیوانات مولد و موش‌های شیرده اهمیت دارد.

شکل ظاهری خوراک موش‌های آزمایشگاهی:

خوراک موش‌های آزمایشگاهی از نظر شکل ظاهری معمولاً به صورت پلت، گرانول یا پودر عرضه می‌شود.

پلت، فرم رایج‌تری برای خوراک کامل موش‌های آزمایشگاهی است و به شکل قطعات فشرده با اندازه مشخص تولید می‌شود.

گرانول نیز ساختاری فشرده دارد، اما اندازه و شکل قطعات آن با پلت متفاوت است.

خوراک پودری بیشتر برای برخی فرمول‌های خاص یا ترکیب با سایر مواد غذایی کاربرد دارد.

در انتخاب خوراک، اندازه و شکل قطعات نیز اهمیت دارد؛ زیرا این ویژگی‌ها روی نحوه مصرف خوراک توسط موش اثر می‌گذارند.

یکنواختی اندازه قطعات و استحکام مناسب، از مشخصات ظاهری مهم خوراک پلت هستند و میزان خردشدگی قطعات نیز در ارزیابی کیفیت ظاهری خوراک اهمیت دارد.

خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا در گروه خوراک‌های پلت قرار می‌گیرد و به شکل استوانه‌ای تولید می‌شود.

قطر هر قطعه حدود 12 میلی‌متر و طول آن بین 10 تا 30 میلی‌متر است.

بافت مناسبی دارد به همین دلیل موش‌های جوان هم به راحتی این خوراک را می جوند.

خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا یک خوراک پلت با ترکیب تغذیه‌ای مشخص است.

این محصول با 24 ± 0.5 درصد پروتئین، 5.5 درصد فیبر و 0.9 درصد درصد کلسیم عرضه می‌شود و برای موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده مناسب است.

مشاهده مشخصات و خرید خوراک موش سوپر استار

انواع خوراک موش‌ آزمایشگاهی:

انواع خوراک موش آزمایشگاهی بر اساس شرایط حیوان و هدف نگهداری، ویژگی‌های تغذیه‌ای متفاوتی دارند.

خوراک موش آزمایشگاهی برای سه گروه اصلی شامل موش‌های نگهدارنده، موش‌های مولد و موش‌های شیرده عرضه می‌شود.

• موش‌های نگهدارنده:

در این گروه، هدف اصلی تأمین نیازهای تغذیه‌ای روزانه و حفظ وضعیت طبیعی بدن است.

پروتئین، فیبر، مواد معدنی و سایر مواد مغذی، بخش مهمی از ترکیب خوراک این گروه را تشکیل می‌دهند و انرژی مورد نیاز برای فعالیت‌های روزانه نیز از طریق همین جیره تأمین می‌شود.

• موش‌های مولد:

دوره تولیدمثل با نیازهای تغذیه‌ای بیشتری همراه است و ترکیب جیره اهمیت بیشتری دارد. انرژی و پروتئین کافی در کنار مواد معدنی و ویتامین‌های ضروری، نقش مهمی در تأمین نیازهای غذایی موش‌های مولد دارد.

• موش‌های شیرده:

در دوران شیردهی، نیاز غذایی موش ماده تحت تأثیر تولید شیر و تغذیه نوزادان قرار دارد. در چنین شرایطی، ارزش غذایی خوراک و میزان انرژی و پروتئین آن اهمیت ویژه‌ای دارد و جیره مناسب نقش مهمی در حفظ وضعیت بدنی مادر در دوره شیردهی دارد.

این دسته‌بندی فقط کاربردهای اصلی هر نوع خوراک را مشخص می‌نماید و همه خوراک‌ها الزاماً مصرف اختصاصی برای یک گروه ندارند.

برخی خوراک‌ها با فرمولی عمومی و متعادل عرضه می‌شوند و برای گروه‌های مختلف موش‌های آزمایشگاهی مناسب هستند.

 خوراک موش‌های نگهدارنده:

موش‌های نگهدارنده برای مطالعات مختلف آزمایشگاهی، از جمله پژوهش‌های مرتبط با واکسن، میکروبیولوژی و فارماکولوژی، در مراکز تحقیقاتی نگهداری می‌شوند.

در این گروه، ثبات شرایط تغذیه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تغییر در کیفیت یا ترکیب خوراک می‌تواند وضعیت فیزیولوژیک موش را تحت تأثیر قرار دهد و بر شرایط مطالعه اثر بگذارد.

موش‌های نگهدارنده برای حفظ وضعیت طبیعی بدن و فعالیت روزانه، به جیره‌ای با تراکم مناسب مواد مغذی نیاز دارند. در جیره‌های استاندارد موش سوری ، پروتئین خام معمولاً در محدوده 18 تا 25 درصد برای تأمین نیازهای نگهداری قرار دارد.

چربی حدود 5 درصد و فیبر نیز حدود 2.5 درصد از مقادیر مورد استفاده در جیره‌های مرجع موش هستند.

انرژی قابل متابولیسم یکی از شاخص‌های مهم در ارزیابی ارزش تغذیه‌ای خوراک است.

منظور از این اصطلاح، مقدار انرژی حاصل از خوراک است که پس از هضم و جذب، در اختیار بدن موش قرار می‌گیرد و برای فعالیت‌های حیاتی، حفظ دمای بدن، حرکت و سایر فرایندهای فیزیولوژیک مصرف می‌شود.

در جیره‌های مرجع موش، انرژی قابل متابولیسم حدود 3.8 تا 4.1 کیلوکالری در هر گرم خوراک، معادل 3800تا 4100 کیلوکالری در هر کیلوگرم خوراک، است.

کلسیم و فسفر از مواد معدنی اصلی جیره به شمار می‌روند.

مقادیر مرجع برای موش سوری حدود 5 گرم کلسیم و 3 گرم فسفر در هر کیلوگرم خوراک است.

منیزیم، پتاسیم، سدیم، آهن، روی، مس، منگنز و سلنیوم نیز از مواد معدنی مهم در جیره موش به شمار می‌روند و در کنار این موارد، اسیدهای آمینه ضروری مانند لیزین و متیونین نیز اهمیت دارند.

با توجه به نیاز تغذیه‌ای موش‌های نگهدارنده، میزان پروتئین، انرژی و مواد معدنی خوراک اهمیت زیادی دارد.

پروتئین خام در منابع تغذیه‌ای موش حدود 18 تا 20 درصد به‌عنوان سطح نیاز مرجع و در بسیاری از جیره‌های متداول حدود 20 تا 25 درصد است.

خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا با پروتئین خام 24 درصد، از نظر میزان پروتئین در محدوده مناسب این گروه قرار دارد.

خوراک موش‌های مولد:

موش‌های مولد به دلیل نقش آن‌ها در تولید نسل، نیازهای تغذیه‌ای متفاوتی دارند. کیفیت جیره غذایی در این گروه اهمیت ویژه‌ای دارد و پروتئین، انرژی، ویتامین‌ها، مواد معدنی و اسیدهای آمینه ضروری از عناصر مهم رژیم غذایی آن‌ها به شمار می‌روند.

در دوره تولیدمثل، وضعیت تغذیه‌ای موش ماده و نر اهمیت دارد.

موش‌های مولد در دوره آبستنی و شیردهی نسبت به موش‌های نگهدارنده نیاز تغذیه‌ای بالاتری دارند.

در این دوره، پروتئین و انرژی اهمیت ویژه‌ای دارند؛ زیرا رشد جنین، حفظ وضعیت بدنی مادر و تولید شیر به دریافت کافی مواد مغذی وابسته است.

در جیره غذایی موش‌های مولد، پروتئین خام در محدوده 18 تا 24 درصد قرار دارد. در دوره آبستنی، پروتئین کافی برای رشد جنین و حفظ وضعیت بدنی موش ماده ضروری است.

کلسیم و فسفر از مواد معدنی مهم برای رشد جنین و حفظ وضعیت استخوانی مادر هستند. اسیدهای آمینه ضروری، ویتامین‌ها و عناصر معدنی کم‌مقدار نیز در کیفیت جیره موش مولد اهمیت دارند.

خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا با 24 درصد پروتئین خام، از نظر میزان پروتئین در بالاترین بخش این محدوده قرار می‌گیرد.

خوراک موش‌های شیرده:

دوران شیردهی از دوره‌های مهم در چرخه زندگی موش ماده است. تولید شیر و تغذیه نوزادان، نیازهای غذایی مادر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و اهمیت کیفیت جیره را افزایش می‌دهد.

در این دوره، دریافت پروتئین، انرژی، ویتامین‌ها و مواد معدنی کافی اهمیت زیادی دارد.

موش‌های شیرده به دلیل تولید شیر و رشد سریع توله‌ها، از نظر انرژی و برخی مواد مغذی نیاز بیشتری نسبت به دوره نگهداری دارند.

در جدول نیازهای تغذیه‌ای موش، پروتئین خام برای تولیدمثل 180گرم در هر کیلوگرم خوراک، معادل 18 درصد است.

در دوره شیردهی، تأمین مقدار کافی مواد مغذی برای موش ماده و نوزادان موش اهمیت بیشتری دارد.

مقدار مرجع منیزیم در جیره موش 0.5 گرم در هر کیلوگرم خوراک و مقدار مناسب آن در دوره شیردهی 0.7 گرم در هر کیلوگرم خوراک است.

طبق منابع  NRC، مقدار مس در جیره از 6 به 8 میلی‌گرم در هر کیلوگرم خوراک می‌رسد.

طبق NRC، مقدار پایه پتاسیم در جیره موش 2 گرم در هر کیلوگرم خوراک است این مقدار در زمان شیردهی افزایش می‌یابد، زیرا تولید شیر و تأمین نیازهای تغذیه‌ای نوزادان، نیاز مادر به پتاسیم را افزایش می‌دهد.

در کنار پتاسیم، کلسیم و فسفر نیز در جیره موش اهمیت دارند؛ مقدار کلسیم حدود  5 گرم و فسفر حدود 3 گرم در هر کیلوگرم خوراک است.

از نظر انرژی، منبع NRC تراکم حدود 3.9 کیلوکالری در هر گرم خوراک را برای تأمین نیاز انرژی نگهداری موش مناسب می‌داند.

در دوره شیردهی، نیاز انرژی به دلیل تولید شیر و تعداد نوزادان افزایش می‌یابد و مقدار آن با توجه به سویه موش، شرایط محیطی و ترکیب جیره تفاوت دارد

آیا یک خوراک برای انواع موش‌های آزمایشگاهی مناسب است؟

یکی از پرسش‌های مهم هنگام انتخاب خوراک موش آزمایشگاهی این است که آیا یک محصول برای گروه‌های مختلف موش مناسب است؟

پاسخ این پرسش به ترکیبات مورد استفاده در خوراک موش و میزان پروتئین و انرژی آن بستگی دارد.

برخی خوراکهای موش مخصوص یک مرحله یا گروه مشخص هستند، در حالی که برخی دیگر ترکیبی متعادل دارند و برای انواع موش‌های آزمایشگاهی مناسب هستند.

این ویژگی برای مراکزی که به‌طور هم‌زمان موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده را پرورش می‌دهند، اهمیت زیادی دارد.

یک خوراک عمومی مناسب برای هر سه گروه، گزینه‌ای ساده‌تر برای مدیریت برنامه غذایی و کنترل موجودی خوراک است.

مشخصات تغذیه‌ای خوراک، گروه هدف، شرایط نگهداری و دستورالعمل تولیدکننده از جمله موارد مهم در انتخاب محصول هستند.

آنالیز مشخص خوراک، معیار مناسبی برای ارزیابی دقیق‌تر کیفیت تغذیه‌ای محصول است.

درصد پروتئین، انرژی قابل متابولیسم، میزان فیبر، کلسیم و اسیدهای آمینه از جمله اطلاعاتی هستند که در ارزیابی ارزش غذایی محصول اهمیت دارند.

بنابراین، کاربرد یک خوراک برای چند گروه مختلف، مزیت مهمی به شمار می‌رود؛ با این حال، انتخاب نهایی به مشخصات واقعی محصول و نیاز مجموعه بستگی دارد.

ترکیبات خوراک موش‌ آزمایشگاهی :

ترکیبات خوراک موش آزمایشگاهی نقش مهمی در ارزش غذایی آن دارند.

یک جیره متعادل، باید پروتئین، چربی، کربوهیدرات، ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن موش را تأمین نماید.

• پروتئین :

پروتئین یکی از مهم‌ترین اجزای خوراک موش آزمایشگاهی است. بدن حیوان برای رشد و حفظ بافت‌های مختلف به این ماده مغذی نیاز دارد.

طبق اطلاعات برگه آنالیز خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا، میزان پروتئین 24 ± 0.5 درصد است؛ این عدد محدوده تقریبی 23.5 تا 24.5 درصد را نشان می‌دهد که برای تغذیه گروه‌های مختلف موش‌های آزمایشگاهی، از جمله موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده، سطح مناسبی از پروتئین به شمار می‌رود.

• انرژی قابل متابولیسم:

انرژی قابل متابولیسم یکی دیگر از عوامل مهم در ارزش غذایی خوراک موش آزمایشگاهی است.

طبق اطلاعات برگه آنالیز خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا، میزان انرژی قابل متابولیسم 2900 ± 50 کیلوکالری است. این میزان انرژی، نیازهای انرژی موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده را در یک جیره متعادل تأمین می‌نماید.

• فیبر :

فیبر یکی از اجزای مهم خوراک موش آزمایشگاهی است و در عملکرد مناسب دستگاه گوارش نقش دارد. طبق اطلاعات برگه آنالیز خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا، میزان فیبر 5.5 درصد است.

این مقدار فیبر برای تغذیه روزانه موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده مناسب است.

• کلسیم:

کلسیم یکی از مواد معدنی مهم در خوراک موش آزمایشگاهی است و در حفظ ساختار استخوان‌ها و دندان‌ها نقش دارد.

طبق اطلاعات برگه آنالیز خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا، میزان کلسیم 0.9 درصد است. این مقدار کلسیم در جیره، برای تغذیه موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده مناسب است.

• متیونین و لیزین:

متیونین و لیزین از اسیدهای آمینه مهم در جیره موش آزمایشگاهی هستند و در تأمین نیاز پروتئینی بدن نقش دارند. طبق اطلاعات برگه آنالیز خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا، میزان متیونین 0.63 درصد و میزان لیزین 1.55 درصد است.

این مقادیر در  ترکیب خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا ، برای تغذیه انواع موش‌های آزمایشگاهی مناسب هستند.

خواص خوراک موش‌های آزمایشگاهی:

خوراک موش‌های آزمایشگاهی، علاوه بر تأمین مواد مغذی مورد نیاز بدن، در حفظ وضعیت بدنی و عملکرد طبیعی حیوان نقش دارد.

یک جیره مناسب، نیازهای تغذیه‌ای موش را برای فعالیت‌های روزانه، حفظ بافت‌های بدن و عملکرد طبیعی فیزیولوژیک تأمین می‌نماید.

در دوره رشد، دریافت مواد مغذی کافی برای افزایش طبیعی وزن و شکل‌گیری بافت‌های بدن اهمیت دارد.

در موش‌های مولد، نیازهای تغذیه‌ای در دوره تولیدمثل و آبستنی افزایش می‌یابد و جیره مناسب نقش مهمی در حفظ وضعیت بدنی مادر و رشد جنین دارد.

در دوره شیردهی نیز تولید شیر، نیاز غذایی موش ماده را افزایش می‌دهد و کیفیت جیره بر وضعیت بدنی مادر و تغذیه نوزادان اثر دارد.

قابلیت مصرف و هضم مناسب نیز از خواص مهم خوراک محسوب می‌شود.

شکل، بافت و پذیرش خوراک بر میزان مصرف روزانه موش اثر دارند و قابلیت هضم مناسب نیز جذب مواد مغذی جیره را افزایش می‌دهد.

ثبات ترکیب خوراک موش اهمیت ویژه‌ای در محیط‌های تحقیقاتی دارد.

یکنواختی جیره، شرایط تغذیه‌ای مشابهی برای موش‌ها ایجاد می‌نماید و تغییرات ناشی از تفاوت خوراک را کاهش می‌دهد.

در کنار این موارد، کیفیت خوراک در زمان نگهداری نیز اهمیت دارد؛ رطوبت، آلودگی و شرایط نامناسب نگهداری می‌توانند ارزش و کیفیت اولیه خوراک را کاهش دهند.

قابلیت استفاده برای گروه‌های مختلف یکی از مزایای محصول محسوب می‌شود. طبق اطلاعات تولیدکننده خوراک سوپر استار خلاقان طب پویا، برای انواع موش‌های آزمایشگاهی قابل استفاده است.

در نتیجه، خواص خوراک موش آزمایشگاهی فقط به یک ماده مغذی محدود نیست و مجموعه ترکیبات، کیفیت و تناسب محصول با شرایط مصرف اهمیت دارند.

نکات مهم در انتخاب غذای موش آزمایشگاهی:

برای انتخاب غذای مناسب موش آزمایشگاهی، توجه به چند نکته اهمیت زیادی دارد.

1. نوع و شرایط حیوان باید مورد بررسی قرار گیرد. موش سوری، موش مولد و موش شیرده شرایط تغذیه‌ای متفاوتی دارند.
2. آنالیز و ترکیبات غذای موش آزمایشگاهی اهمیت زیادی دارد. بررسی میزان پروتئین، انرژی، فیبر، مواد معدنی و اسیدهای آمینه می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره محصول در اختیار مصرف‌کننده قرار دهد.
3. نظر و توصیه تولیدکننده درباره گروه مصرف‌کننده خوراک اهمیت زیادی دارد. محصولاتی که برای گروه‌های مختلف موش‌های آزمایشگاهی مناسب هستند، برای مراکزی با چند گروه حیوانی انتخاب کاربردی‌تری به شمار می‌روند.
4. کیفیت و یکنواختی محصول باید مورد توجه قرار گیرد. خوراک استاندارد با مشخصات روشن، انتخاب مطمئن‌تری برای مراکز نگهداری و پرورش موش‌های آزمایشگاهی است.
5. شرایط نگهداری خوراک نیز اهمیت دارد. حتی یک خوراک با ارزش غذایی مناسب، در صورت نگهداری در محیط نامناسب، ممکن است با افت کیفیت مواجه شود.

انتخاب خوراک مناسب باید با توجه به مجموع این عوامل انجام گیرد. بررسی برچسب محصول و اطلاعات آنالیز، یکی از بهترین راه‌ها برای شناخت دقیق‌تر خوراک موش آزمایشگاهی است.

شرایط نگهداری غذای موش‌ آزمایشگاهی:

نگهداری صحیح خوراک، نقش مهمی در حفظ کیفیت آن دارد.

غذای موش آزمایشگاهی را باید در محیطی خشک و مناسب قرار گیرد و از تماس غیرضروری با رطوبت محافظت شود.

نگهداری طولانی‌مدت خوراک در شرایط نامناسب می‌تواند کیفیت مواد اولیه را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، توجه به دما، رطوبت و شرایط محیط نگهداری اهمیت زیادی دارد.

بسته‌بندی سالم و بدون آسیب، نقش مهمی در حفظ کیفیت خوراک دارد به همین دلیل حتما بعد از اینکه درب بسته بندی محصول را باز نمودید خوراک را به ظرفی تمیز و خشک انتقال دهید تا خراب نشود.

تاریخ تولید و تاریخ مصرف نیز باید پیش از استفاده بررسی شوند. مصرف خوراک در بازه زمانی مناسب، بخشی از مدیریت اصولی تغذیه حیوانات آزمایشگاهی است.

غذای موش را در محلی به دور از آلودگی و مواد شیمیایی نگهداری نمایید.

رعایت تمام این نکات باعث حفظ کیفیت خوراک می‌شود؛ در نتیجه می‌توانید شرایط تغذیه‌ای موش را به خوبی کنترل نمایید.

جمع‌بندی:

انتخاب خوراک مناسب برای موش‌های آزمایشگاهی، به نوع موش، شرایط نگهداری و مشخصات تغذیه‌ای جیره وابسته است.

پروتئین، انرژی قابل متابولیسم، فیبر، کلسیم، فسفر و اسیدهای آمینه از مهم‌ترین ترکیبات مورد توجه در ارزیابی خوراک هستند.

در کنار ترکیبات تغذیه‌ای، شکل و استحکام پلت، یکنواختی خوراک و شرایط نگهداری نیز اهمیت دارند.

برای مراکزی که موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده را به‌طور هم‌زمان پرورش می‌دهند، خوراکی با فرمول عمومی و متعادل انتخاب مناسب‌تری است چون هزینه‌های آنها را کاهش می دهد؛ البته گروه مصرف‌کننده و مشخصات واقعی محصول همیشه معیار اصلی انتخاب هستند.

خوراک موش سوپر استار خلاقان طب پویا با پلت استوانه‌ای، قطر حدود 12  میلی‌متر، طول 10 تا 30 میلی‌متر و آنالیز مشخص، یکی از گزینه‌های قابل بررسی برای تغذیه موش‌های آزمایشگاهی است.

سوالات متداول:

1. خوراک موش آزمایشگاهی چه تفاوتی با غذای معمولی دارد؟
   خوراک موش آزمایشگاهی بر پایه نیازهای تغذیه‌ای این حیوان فرموله می‌شود و ترکیباتی مانند پروتئین، انرژی، فیبر، مواد معدنی و اسیدهای آمینه را در بر می‌گیرد. خوراک‌های معمولی لزوماً چنین ترکیب مشخص و متناسبی برای نیازهای تغذیه‌ای موش ندارند.
2. خوراک موش آزمایشگاهی برای چه نوع موش‌هایی مناسب است؟
   نوع خوراک به فرمول جیره و مشخصات تولیدکننده بستگی دارد. برخی خوراک‌ها برای موش‌های نگهدارنده، مولد و شیرده کاربرد دارند و برخی محصولات گروه مصرف‌کننده مشخصی دارند.
3. هنگام انتخاب خوراک موش آزمایشگاهی باید به چه مواردی توجه نماییم؟
   نوع موش، شرایط نگهداری، میزان پروتئین و انرژی، فیبر، مواد معدنی، اسیدهای آمینه، شکل پلت و اطلاعات برگه آنالیز از مهم‌ترین موارد برای انتخاب خوراک هستند.
4. شکل ظاهری خوراک موش آزمایشگاهی چه اهمیتی دارد؟
   پلت، گرانول و پودر از فرم‌های رایج خوراک موش آزمایشگاهی هستند. اندازه، شکل و استحکام پلت روی نحوه مصرف خوراک اثر دارند و در انتخاب محصول اهمیت دارند.
5. خوراک موش آزمایشگاهی چگونه نگهداری می‌شود؟
   خوراک را در محیطی خشک و دور از آلودگی و مواد شیمیایی نگهداری نمایید. بسته‌بندی سالم و بدون آسیب، نقش مهمی در حفظ کیفیت خوراک دارد به همین دلیل حتما بعد از اینکه درب بسته بندی محصول را باز نمودید خوراک را به ظرفی تمیز و خشک انتقال دهید تا خراب نشود.